ความตาย..

posted on 04 May 2009 11:29 by yurain

เปลี่ยนธีมใหม่ครับ คราวนี้เป็น Full Fragile~Sayonara Tsuki no Haikyo~ Theme หลังจากแอบใช้เพลงเค้ามานาน   ซึ่งความจริงเปลี่ยนมาหลายวันแล้วแต่ยังไม่ได้เขียนอะไรเพิ่ม พอดีเมื่อวานนี้มีเรื่องทำให้อยากเขียนอะไรสักหน่อย

 

ชื่อเอนทรี่อาจจะดูน่ากลัวไปนิด แต่เรื่องของเรื่องคือ เมื่อวานนี้ตอนช่วงสายๆ ผมได้รับข่าวร้ายจากเพื่อน(ตาพัด) ทางMSNว่า ตาเกริก เพื่อนสมัยก่อนตอนที่ไปเล่นเกมที่เกษตร เสียแล้วเมื่อเช้านี้

ผมตกใจจึงถามตาพัดไปว่าเกิดอะไรขึ้น (ตาพัดสนิทกับตาเกริก ส่วนผมไม่ค่อยสนิทมากนัก) เค้าก็เล่าให้ฟังว่า ตาเกริกกลับบ้านตอน3ทุ่มวันก่อน แล้วก็ออกจากบ้านไปโดยที่ไม่ได้พกกระเป๋าตังค์และโทรศัพท์มือถือไป แถมตอนช่วง 6 โมงเย็นเค้าก็โทรหาตาพัดทีนึงแต่ไม่ได้รับสาย ปรากฏว่าตำรวจพบศพตอนเช้าและเบื้องต้นสันนิษฐานว่าฆ่าตัวตาย

 

ผมอึ้งกิมกี่ไปเลย......ฆ่าตัวตายเนี่ยนะ

 

แต่ตอนนั้นยังไม่ได้ข้อมูลอะไรมากมาย แต่เห็นบอกว่าเป็นข่าวทางทีวีด้วย เลยหาข้อมูลทางเน็ต และก็ได้ข้อมูลคร่าวๆตามลิงค์นี้ http://news.mcot.net/crime/inside.php?value=bmlkPTI5Nzg5Jm50eXBlPWNsaXA=

 

 

ตอนเย็นผมไปงานศพที่วัด ภาพที่เห็นตอนไปช่วยยกศพและก่อนปิดฝาโลง คือภาพร่างที่ไร้วิญญาณของเพื่อนคนนึงที่สมัยก่อนก่อนคนร่าเริง มีครอบครัวที่ดี มีการศึกษาที่ดี จนไม่น่าเชื่อว่าจะคิดฆ่าตัวตายได้  ภาพของ ญาติๆ โดยเฉพาะ พ่อ แม่ และน้องชายที่ร้องไห้ปานจะขาดใจ

ปรกติไปงานศพผมไม่ค่อยคิดอะไรมากหรอก เพราะส่วนใหญ่จะถึงคราวที่จะต้องจากไปอย่างสงบแล้ว หรือไม่ก็อุบัติเหตุ

 

แต่คราวนี้มันทำให้ผมคิดอะไรหลายๆอย่าง

 

 

อะไรที่ทำให้นายตัดสินใจทำอย่างนี้? ชีวิตคนเราถ้าจะต้องตาย มันต้องตายอย่างมีคุณค่าไม่ใช่เหรอ? หรืออย่างน้อยก็ต้องถึงเวลาของมัน..   และสิ่งที่นายทำลงไปเนี่ย มันทำให้คนอื่นเค้าร้องไห้เสียใจขนาดไหน นายจะรับรู้ได้ไหม?...

หรือแม้กระทั่งคิดว่า...

สักวันเราต้องนอนสงบนิ่งอย่างนั้นเหมือนกัน แล้ววันนี้ล่ะ...เราทำสิ่งที่เราอยากทำหมดแล้วหรือ? เราทำอะไรให้คนที่เรารักแล้วหรือยัง? 

และหากว่าร่างที่นอนอยู่ตรงนั้นเป็นร่างของคนที่เรารักล่ะ  เราจะรู้สึกยังไง? เราจะทนได้ไหม?

 

.........ทำให้รู้สึกว่า จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ ในตอนที่ยังมีแรง มีเวลา และมีโอกาส

 

 

 

อ่านๆไปอาจจะดูสับสน แต่ในช่วงเวลานั้น ความคิดมันผุดขึ้นมาในหัวของผมเต็มไปหมด.....

แต่มันก็ทำให้ผมเรียนรู้อะไรบางอย่างจากความตาย

 

และสุดท้ายนี้ เอนทรี่นี้ขอไว้อาลัยให้แก่ ตาเกริก หรือนายเกริกพันธุ์ ไพรัชเวช ด้วยครับ นายจะมีความทรงจำดีๆกับพวกเราชาว @ssign net ตลอดไป ไม่ว่าจะเป็น ตาเกริกออกแมนชีน, Zerg ต้องเรียกว่า เซิ่ก(ลงเสียงต่ำ) เพราะกรูชื่อเกริก, และวลีเด็ด "มันมาตัวเดียว!..เอ๊ะ...มัน-ไม่-ใช่-หนึ่ง-ตัว"

 

Comment

Comment:

Tweet

เสียใจด้วยนะจิท่าน บางทีถ้าเครียดมากก็อาจจะทำอะไรชัววู่ได้เหมือนกันนะจิ แต่ก็คิดในแง่ดีนะจิว่าเขาไปสบายละท่าน เราตั้งหากที่ต้องก้าวไปข้างหน้าต่อไปอะนะจิdouble wink

#6 By P'chan on 2009-05-11 11:08

อืม..

ตราบใดที่คนที่ตาย ไม่ใช่คนใกล้ตัว เราจะรู้สึกเฉยๆมั้งคะ
จนกระทั่ง คนที่จากไปเป็นคนรู้จัก เราถึงพึ่งได้คิดหลายๆอย่าง

ฝ้ายก้เคยมีประสบการณ์แบบนี้ แต่คนนั้นไม่ได้ฆ่าตัวตาย


อะไรจะเกิดขึ้นก้ไม่รู้ แต่เราต้องใช้เวลาให้คุ้มค่าเนอะ

#5 By vinn* on 2009-05-06 16:28

ขอร่วมไว้อาลัยค่ะ




ูู้

#4 By Icezila (124.122.66.201) on 2009-05-04 21:03

หลับให้สบายนะ ตาเกริก

#3 By ruzztar (202.57.129.237) on 2009-05-04 15:50

V_V
ชอบคำนี้จัง
สักวันเราต้องนอนสงบนิ่งอย่างนั้นเหมือนกัน แล้ววันนี้ล่ะ...เราทำสิ่งที่เราอยากทำหมดแล้วหรือ? เราทำอะไรให้คนที่เรารักแล้วหรือยัง?

และหากว่าร่างที่นอนอยู่ตรงนั้นเป็นร่างของคนที่เรารักล่ะ เราจะรู้สึกยังไง? เราจะทนได้ไหม?



.........ทำให้รู้สึกว่า จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ ในตอนที่ยังมีแรง มีเวลา และมีโอกาส


#2 By นู๋ เบวส์ (114.128.126.72) on 2009-05-04 13:42

ร่วมแสดงความไว้อาลัยด้วยครับ

#1 By PUMP201 on 2009-05-04 13:40