Winter Melody

วันนี้ไปดูหนังมา

เกริ่นก่อน... พูดถึงเรื่องดูหนังแล้ว เป็นกิจกรรมบันเทิงที่กลุ่ม 3ซี้ ผม เสด อ้วน จะมาชุมนุมกันโดยต้องนัดหมาย ในทุกวันพฤหัสที่มีหนังเข้า ที่เซนทรัลลาดพร้าว ราวทุ่มนึง หาอาหารกระแทกปากต่อด้วยดูหนัง จนจะเป็นประเพณีอยู่แล้ว

ปรกติจะดูรอบ 3ทุ่มขึ้นไป ดูจบก็แยกย้ายกลับไปนอน(โดยมีข้าพเจ้าเป็นแท็กซี่ส่วนบุคคลไปส่งถึงบ้านทุกราย-*-)

วันนี้ปรากฏว่ามีหนังน่าดูเข้า 2 เรื่อง คือ The Happening กะ The Incredible Hulk (จริงๆมีแพนด้าด้วย แต่ตกไปเรื่องแรกเลย) มองหน้ากันสรุปได้ว่า ดู Happening ก่อนละกัน ฮัล์คค่อยดูวันหลัง

จองเสร็จก็ไปกินชาบูชิ พอถึงเวลาก็เข้าโรงดูตามปรกติ

แต่มันไม่ปรกติตอนหนังเลิกนี่ดิ....มันเกิดขึ้นแล้ว

ไม่ขอบอกว่าหนังมันดีหรือไม่ดี เพราะหนังมันก็มีเรื่องราวและมุมมองของมัน ตามสไตล์หนังของเฮียมาโนช(M Night Shyamalan) อยู่แล้ว

แต่ความรู้สึกของทั้ง3คนหลังเดินออกจากโรงคือ

หนังจบคนไม่จบว่ะ อารมณ์มันค้างสุดๆ

เหมือนกับว่า อารมณ์ที่อยากดูหนังมันยังไม่ได้รับการFulfill เลย

อยู่ๆไอ้เสดเลยโผล่งมาว่า
เสด : "เฮ้ย.. ต่ออีกเรื่องมะ"
ผม : "คิดเหมือนกูเลย กูยังไงก็ได้" หันไปมองหน้าไอ้อ้วน
อ้วน : "เออๆ ก็ได้วะ" (ไอ้อ้วนต้องไปทำงานเช้าสุด)
แต่ที่เซนทรัลมันไม่มีรอบ เลยไปวัดดวงว่าที่เมเจอจะมีรอบแถวๆเที่ยงคืนไหม ถ้ามีก็ดู ไม่มีก็กลับ

มันมีจริงๆด้วยอ่ะ

เลยกลายเป็นว่าเบิล พี่ยักษ์เขียวฮัล์ค ไปอีกเรื่อง

ดีที่ Mavel ลงมือสร้างใหม่เองโดยไม่นับภาคเก่าที่อั้งลี่กำกับไว้ได้สนุกแถมมีเซอไพร์สอีกตะหาก(ถ้าท่านเป็นแฟนหนังที่Mavelสร้าง)

อารมณ์ของ3หนุ่มเลยจบลงตอน ตี 2ครึ่ง ไม่โวยวายอีกต่อไป(หมดไปพร้อมพลังชีวิต)

จบข่าว

ป.ล. ในที่สุดก็ทำเล่มเสร็จนัดอาจารย์สอบดีเฟนได้วันที่ 25 ถ้าผ่านก็จบละว้อยยยยยยย