sobriquet/nickname/alias/epithet....
posted on 02 Mar 2008 03:35 by yurain in Talesฉายา สมญานาม ชื่อเล่น...
หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เพื่อนๆของเราเรียกแทนตัวเรา โดยที่พ่อแม่ไม่ได้ตั้งให้ แต่เราดันทะลึ่งเอามาใช้แทนตัวเรา
ผมคิดว่าแทบทุกคนคงจะมีไอ้ชื่อที่ว่านี้อยู่
ไอ้ฉายาของผมนั้น มันเกิดขึ้นเมื่อสมัยม.ต้นนู่น ซึ่งรร.ที่ผมเรียน คือสวนกุหลาบวิทยาลัย(เด๊ยวมีคนถามว่า รุ่นไร บอกไว้เลยรุ่น 117คับ รุ่นกุหลาบเพชรตามห้องใต้ตึก 5 นั่นแล) ซึ่งเป็ยรร.ชายล้วน ดังนั้นแทบทุกคนจะได้รับการตั้งฉายาจากเพื่อนๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีต้นตอมาจากบุคคลิก ปมเด่นปมด้อย วีรกรรม หรือชื่อบิดาของมันผู้นั้นเอง โดยเฉพาะ ได้ฉายาเป็นชื่อพ่อเนี่ยฮิตที่สุด
โชคยังดีที่ผมเก็บความลับของชื่อพ่อไว้ได้(แต่ละคนเก็บชื่อพ่อลึกลับกว่าดาวินชี่โค้ดอีก เพราะถ้าหลุดไปซวย)เพื่อนๆจึงไม่เรียกว่า ไอ้..(นามบิดา).. แต่ก็ยังไม่วายโดนตั้งฉายาเพราะวีรกรรมที่ก่อไว้
ขอระลึกชาติต้นกำเนิดฉายาของข้าพเจ้าให้ฟังละกัน
เรื่องมีอยู่ว่า ม.2 มีการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ มีการทดลองเผาถั่วกันเป็นกลุ่มๆ กลุ่มผมมันดันทำเสร็จเร็ว เลยดับตะเกียงแอลกอฮอล์ แต่ไอ้ตัวกระผมนั้นมันชอบเล่นไฟแต่เด็ก ยังเผาไม่สาแก่ใจเลยแม่มดับซะแระ เลยไปหยิบเอาไฟกลุ่มข้างๆมาต่อไฟ กะเล่นต่อ
ด้วยความโง่+ไร้เดียงสา ตอนต่อไฟ ก็เอาตรงไส้ตะเกียงมาจ่อใส่กัน ใครเคยใช้ตะเกียงที่ว่าคงรู้ว่าฝามันไม่ได้แน่นเลยแค่วางไว้เฉยๆ
จังหวะนั้นเอง น้ำมันก็ไหลมาตามมือ แล้วไฟก็ทำท่าจะไหลตามมา ด้วยอารามตกใจก็ปล่อยตะเกียงทั้ง2อันนั้นลงโต๊ะ
พรึ่บ....
หายนะไงครับไฟท่วมโต๊ะ กว่าจะดับได้สูญเสียโต๊ะยาวไป1ตัว เสื้อนักเรียนที่เอาไปจุ่มน้ำมาดับ และเป้เพื่อนไปหลายเหมือนกัน (เกือบเป็นมือเพลิงเผาโรงเรียนที่มีประวัติยาวนานแล้วตรู)
ตั้งแต่นั้นจึงได้รับฉายาว่า "ไอ้เผา"
(ย่อมาจากไอ้เผาโรงเรียน)
แต่ก็ได้แต่รับกรรมจะโกรธก็ไม่ได้เพราะทำตัวเอง พอโดนเรียกนานๆชักชิน ไปๆมาๆ ดันคิดว่า...เออ มันก็เท่ดีนี่หว่า
แม้กระทั่งตอนนี้ เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันหรือรุ่นน้องที่รู้จัก ก็เรียก ไอ้เผา พี่เผากันอยู่เลย เรียกโตแล้วมันไม่ชิน มันบอก
*จากนั้นมาได้ข่าวว่า การทดลองเผาถั่วม.2 ถูกยกเลยกไปเลย- -
.
.
อีกครั้งหนึ่งมีเรื่องฮาๆเกี่ยวกับฉายานี้ คือ ตอนนั้นไปเป็นพี่เลี้ยงรับน้องค่ายลูกเสือวชิราวุธที่ศรีราชา แล้วพ่อแม่ต้องไปสัมนาที่พัทยาพอดี เค้าเลยบอกว่าจะไปรับที่นู่นตอนคืนสุดท้าย
คืนสุดท้ายมีกิจกรรมรอบกองไฟ ผมนั่งรอตั้งนานก็ไม่มาสักที เลยเผลอหลับแถวเนินที่รอบกองไฟตรงนั้นแหละ สะดุ้งตื่นขึ้นมาดูนาฬิกาเริ่มดึก เอ...ทำไมพ่อแม่ยังไม่มาสักทีหว่า พอดีสายตาเหลือบไปเห็นรถอยู่ลิบๆ อ้าว...นั่นรถพ่อตูนี่หว่า แต่ปัญหาคือกำลังจะวิ่งออกไปนี่ดิ เท่านั้นแหละ วิ่งตับแหล่บไปหา โชคดีที่วิ่งตามทัน พอแม่ลงมาจากรถก็เลยบ่น
ผม : แม่ไมมาช้าจังอ่ะ
แม่ : แม่มาตั้งนานแล้วนะ หาโตตั้งนาน ถามเพื่อนกี่คนก็บอกไม่รู้ ถามว่าโตไหน ถามหาเอกรัฐก็ไม่รู้
ผม : อ้าวเหรอ
จังหวะนั้นเองก็มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งเดินมาพอดีเห็นเข้าแล้วมันก็พูดว่า
เพื่อน : อ้าวไอ้เผานั่นแม่มึงเหรอ เห็นถามหาโตกูไม่รู้ว่าโตไหน
ผม : ....!#$^*&
.
.
อีกเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวกับฉายา
สมัยม.ปลาย มีเพื่อนคนนึงเพื่อ่นๆเรียกว่า"กี้"
วันนึงไอ้กี้มันป่วยไม่มาโรงเรียน ก็เลยมีเพื่อนคนนึงโทรไปหามัน
ตู้ดดด ตู๊ดดดดด......แกร๊ก
เพื่อน : สวัสดีครับ ขอสายกี้หน่อยครับ
เสียงปลายสาย : (เสียงแหบๆหน่อย)ครับ พูดอยู่ครับ
เพื่อน : เอ้อ... เหี้ยกี้เหรอ มึงเป็นไรวะไม่มาโรงเรียน
เสียงปลายสาย : ...เอ่อ เหี้ยกี้ยังสบายดีอยู่ครับ แต่เก่งลูกผมมันป่วยเลยไม่ได้ไปโรงเรียน
เพื่อน : ...(อึ้งไป3วิ พอสติกลับคืนมา) เฮ้ยยยเวรละ ขอโทษคร้าบบบคุณพ่อ
วันต่อมามันมาบ่นว่า ใครจะไปรู้วะว่าพ่อมันชื่อกี้ มันชื่อเล่นจริงๆว่าเก่ง เห็นเรียกกันแต่กี้ๆ (คือมันสองตัวไม่ได้อยู่ม.ต้นห้องเดียวกันเลยไม่รู้)
.
.
ฉายาเพื่อนผมที่รู้จักมีเยอะแยะมากมาย ทั้งสามัญสุดๆ จนถึงพิศดารสุดๆ เช่น ไอ้เหยิน ไอ้แว่นบ้า ไอ้อ้วน ไอ้กุบกิบ ฯลฯ
แต่ที่พิศดารที่สุดเห็นจะไม่พ้น ไอ้พยาธิ
ผมกะไอ้พยาธิไม่เคยเรียนห้องเดียวกัน รู้จักมันที่ตู้เกมส์เวอชวลออน(เกมหุ่นยิงกัน ตอนนั้นชอบมาก)เลยไม่ค่อยซี้มาก แต่ก็พอคุยกันได้
วันนึงผมเกิดสงสัยขึ้นมาว่าทำไมเรียกมันว่า ไอ้พยาธิหว่า ผมก็เลยถามไอ้เสดเพื่อนซี้ผมที่เรียนห้องเดียวกับไอ้พยาธิ
ผม : เฮ้ยเสด ทำไมเรียกไอ้พยาธิ ว่า พยาธิวะ
เสด : อ๋อ ไม่มีไรหรอก มันชื่อจริงว่า ปรนันท์ แล้ว พ่อมันชื่อ ประสิต
ผม : แล้วมันเกี่ยวกันยังไงวะ?
เสด : ก็เอา2ชื่อรวมกันจะได้เป็น "ปรสิต" แล้วปรสิตมันคืออะไร
ผม : ......พยาธิ...
เสด : ......
ผม : ......
.
.
*อัพเดตนิดหน่อย
นอกจากฉายาของเหล่าเพื่อนๆแล้ว พวกเราเหล่านักเรียนด้วยความเคารพครูบาอาจารย์อย่างเหลือล้น ก็ทะลึ่งไปตั้งฉายาให้เหล่าครูๆด้วย ที่เด็ดๆก็มี
เต๋อ - หน้าตาและหนวดเหมือนเต๋อเรวัติกลับชาติมาเกิด สอนเลขเสริม สนุกกับการตีเด็กยกชั้น
เคเอฟซี - กรณีคล้ายรายบน อันเนื่องด้วยหน้าตาละม้ายคล้ายผู้พันขายไก่ทอดเจ้าดัง
ปีโป้ - สอนภาษาอังกฤษ ต้นเหตุมาจากเวลาพูดคำว่า people จะออกสำเนียงว่า "ปี๊โป่" หรือ stedium จะออกเสียงว่า "สเตดิอุ่ม" - -'
แต่ที่เด็ดสุดในความทรงจำต้องนี่เลย
ครูส้วม
ครับ ส้วม ฟังไม่ผิดหรอก แล้วตัวแกเองนั่นแหละที่เล่าให้เด็กฟัง ก่อนจะสอนทุกรุ่นๆ (สอนตะกร้อ)
เด็กๆ : ครูค้าบ ทำไมเค้าเรียกครูว่าครูส้วมอ่ะคับ
ส้วม : มันไม่มีไรมากหรอก ครูชื่อจริงว่า "สุขชัย" แล้วเวลาฝรั่งเรียกเนี่ย ชอบเรียกครูว่า "มิสเตอร์สุขาชาย" รุ่นพี่พวกเอ็งได้ยินเข้า เลยเรียกครูว่าส้วม แต่ไม่เป็นไรครูอนุญาติให้เรียกได้
เด็ก : เหอๆ
เอวังด้วยประการฉะนี้
แล้วคุณล่ะฉายาอะไร ^_^
ขำค่ะ
แต่วีรกรรมเด็ดจริงๆแฮะ เป็นนักวางเพลิง(โดยไม่ตั้งใจ)
ฉายา เอาเข้าจริงๆที่ใช้อยู่ไม่ได้มีที่มาแปลกพิศดารอะไรหรอกค่ะ ชื่อจริงว่ากันตพร ชื่อเล่นว่าฝ้าย แต่ตอนประถมมีคนชื่อฝ้ายหลายคนในห้อง เรียกฝ้ายจะสับสน เลยเรียกสั้นๆว่า กันตะ ซะเลย
ฉายาที่มาจากชื่อพ่อแม่ก็มี แต่ดีที่ไม่ติดปาก 55+
ปล.เพื่อนพ่อค่ะ ขำมาก ไม่ใช่ฉายา ไม่ใช่ชื่อพ่อ ชื่อเค้าจริงๆเนี่ยแหละแต่ไม่ใช่ภาษาไทย ตอนได้ยินเรียกกันตกใจแทบแย่
"เฮ้ย ไอ้ชั่ว! มาตั้งแต่เมื่อไหร่"
ตอนนั้นอย่างฮา
#1 By vinn* on 2008-03-02 11:03