เวิ้งว้างและว่างเปล่า
posted on 23 Oct 2009 22:55 by yurainนานมากแล้วครับ ที่ไม่ได้มาที่แห่งนี้
จะพูดว่าไม่มีเวลา...มันก็เป็นแค่ข้ออ้างมากกว่า
เวลาเยอะแยะ แต่ขี้เกียจเอง
ช่วงที่ผ่านมา มีความเปลี่ยนแปลงในชีวิตมากมาย
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนเลยคือ ความว่างเปล่า....
...........ยังคงรู้สึกว่าตัวเองเวิ้งว้างและว่างเปล่าเหมือนเดิม..........
และอาจจะไม่มีวันแปรเปลี่ยน
....
............
........................
................................................
มีจุดหมาย.......ไม่อาจคว้าได้........ก็เหมือนไร้จุดหมาย
ใช้ชีวิตเดิมๆ ไหลตามกระแสของสังคมและเวลา
อาจเป้นเพราะสิ่งที่ต้องการนั้นยังไม่ได้ ไม่เคยได้ และอาจไม่มีวันคว้ามาได้....
ได้แต่ทำใจ และพยายามต่อไป
ยังคงหวังว่าสักวัน........หลุมดำนั้นจะถูกเติมเต็มสักที
..
.....
..........
.................
วันนี้เป็นวันปิยะ ได้หยุดพักติดกันนิดหน่อย แต่ก็พอจะได้ไปเปลี่ยนบรรยากาศ ณ ที่กบดานของเพื่อนพ้องแห่งเดิม
รับประทานเนื้อย่างที่ทำเอง สุราเล็กน้อย บนชั้น17ของหอใหญ่หลังหนึ่ง ชมแสงไฟยามค่ำของมหานคร ที่ถูกปกคลุมด้วยละอองเมฆ ที่มีกลิ่นอายของฝน กับสองสหาย
อย่างน้อยก็ทำให้จิตใจที่ฟุ้งซ่านสงบลงได้บ้าง...
อย่างน้อยก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว...
..
......
..........
................
.........รูปกะอารมณ์การเขียนไม่ค่อยเข้ากันเล้ย ช่างลักลั่นย้อนแย้ง